O MNIE

Cześć! Mam na imię Konrad i chcę Cię zaprosić do mojego świata.

Świata zróżnicowanego, kolorowego i bardzo osobistego.  Mam nadzieję, że poczujesz się w nim swobodnie i dobrze. Liczę również, że trochę Cię zaskoczę. Ten blog, to w stu procentach ja – moje przemyślenia i miłości, nadzieje i smutki.

Pisząc o zaskoczeniu mam jednoczesną nadzieję, że zachęcę Cię do podążania ze mną, nie tylko przez bardziej popularne formy kulturalnej aktywności (muzykę, literaturę, kino), ale także przez te rzadziej odwiedzane rejony sztuki, które mnie mocno pociągają i zazwyczaj najbardziej poruszają (Teatr, poezja).

Z wykształcenia jestem dziennikarzem muzycznym. Dziś kontynuuje studia na Antropologii Literatury, Teatru i Filmu oraz Zarządzaniu Placówkami Kultury. Muzykę kocham, choć nigdy nie zakładałem, że to właśnie wokół niej będzie się w przyszłości kręciło moje zawodowe życie. Plany były różne. Od koszykówki i podboju NBA, przez weterynarię, założenie (stylizowanej na tych amerykańskich) policji dla zwierząt. Później pojawiło się coś, co na zawsze odmieniło moje życie, czyli przygoda z Teatrem. O tej historii tutaj pisać nie będę, bo musiałbym potraktować ją bardzo pobieżnie, a tego robić nie chcę. Mam nadzieję, że za jakiś czas będzie okazja, żeby w takiej lub innej formie tą przygodą się z Tobą podzielić, a na razie uprzedzę tylko, że Teatr pisany u mnie z wielkiej (a nie odnoszący się do żadnego konkretnego miejsca) będzie częstym widokiem. Taki mój sposób na wyrażanie szacunku wobec tego co przeżyłem w tym miejscu.

Może się też zdarzyć, że będę Cię zalewał różnymi wypowiedziami, cytatami mądrych ludzi, których uwielbiam słuchać. Do czegoś w rodzaju „złotych myśli” mam ogromną słabość, więc może na dobry początek naszej wspólnej przygody:

Pozbywając się języka, ograniczając go, redukujemy osobowość człowieka, pozbywamy się samych siebie.” ~ Wiesław Myśliwski